aberratie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- afwijking, afdwaling van het gewone of van het gewenste
- een afwijking in richting/positie van een object in de ruimte als gevolg van de verplaatsing van de aarde tijdens de waarneming
- afwijking van de ideale lensvorm met beeldvervorming en/of kleurfouten als gevolg
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| aberraties | meervoud |
| aberratietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| aberratietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘afwijking’ voor het eerst aangetroffen in 1658
Woordfamilie van aberratie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| aberraties | meervoud | aberratie |
| aberratietje | verkleinwoord | aberratie |
| aberratietjes | verkleinwoord meervoud | aberratie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van aberratie zijn vastgelegd.