wreker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die zich wreekt, wraak neemt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wrekers | meervoud |
| wrekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wrekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van de werkwoordstam van wreken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van wreker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wrekers | meervoud | wreker |
| wrekertje | verkleinwoord | wreker |
| wrekertjes | verkleinwoord meervoud | wreker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wreker zijn vastgelegd.