wreking
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het op een krachtige manier afkeuren van iets of iemand
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wrekingen | meervoud |
| wrekinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wrekinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van wreken met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van wreking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wrekingen | meervoud | wreking |
| wrekinkje | verkleinwoord | wreking |
| wrekinkjes | verkleinwoord meervoud | wreking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wreking zijn vastgelegd.