wonde
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord ˈwɔndəBetekenis
- (Vlaanderen en Limburg) een beschadiging in of aan het lichaam
Hoe spreek je wonde uit?
/ˈwɔndə/
Wonde bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een beschadiging in of aan het lichaam
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wonden | meervoud |
| wondes | meervoud |
| wondje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wondjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van wond
Woordvorm
- aanvoegende wijs van wonden
Vervoeging van wonde
wondehele werkwoord
Herkomst
wond met de uitgang -e
Woordfamilie van wonde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wondes | meervoud | wonde |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wonde zijn vastgelegd.