wielrijder
zelfstandig naamwoord ˈwilrɛidərBetekenis
- iemand die fietst
Hoe spreek je wielrijder uit?
/ˈwilrɛidər/
Wielrijder bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| i | riet |
| l | land |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wielrijders | meervoud |
| wielrijdertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wielrijdertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van wiel zn en rijder zn , in de betekenis van ‘fietser’ in 1869 gevormd door de 19e-eeuwse Nederlandse letterkundige Alfred Buijs naar het voorbeeld van een woord als paardrijder, op te vatten als afgeleid van wielrijden ww met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van wielrijder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wielrijders | meervoud | wielrijder |
| wielrijdertje | verkleinwoord | wielrijder |
| wielrijdertjes | verkleinwoord meervoud | wielrijder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wielrijder zijn vastgelegd.