wieberen
werkwoordBetekenis
- weggaan
Vervoeging van wieberen
wieberenhele werkwoord — wieberdeverleden tijd enkelvoud — wieberdenverleden tijd meervoud — gewieberdvoltooid deelwoord
| Persoon | Tegenwoordige tijd | Verleden tijd |
|---|---|---|
| ik | wieber | wieberde |
| jij | wiebert | wieberde |
| hij, zij, het | wiebert | wieberde |
| wij | wieberen | wieberden |
| jullie | wieberen | wieberden |
| zij | wieberen | wieberden |
Alle 55 overige vormen: lijdende vorm, toekomende tijd en infinitiefconstructies
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ev. | gebiedende wijs |
| gewieberd | verleden tijd, deelwoord |
| gewieberd te zullen hebben | actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, lange vorm |
| gewieberd zullen hebben | actief, infinitief, voltooid, toekomende tijd, korte vorm |
| had gewieberd | voltooid, verleden tijd, eerste persoon |
| had gewieberd | voltooid, verleden tijd, tweede persoon |
| had gewieberd | voltooid, verleden tijd, derde persoon |
| hadden gewieberd | voltooid, verleden tijd, eerste persoon |
| hadden gewieberd | voltooid, verleden tijd, tweede persoon |
| hadden gewieberd | voltooid, verleden tijd, derde persoon |
| hadt gewieberd | voltooid, verleden tijd, tweede persoon |
| heb gewieberd | voltooid, tegenwoordige tijd, eerste persoon |
| hebben gewieberd | actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, korte vorm |
| hebben gewieberd | voltooid, tegenwoordige tijd, eerste persoon |
| hebben gewieberd | voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon |
| hebben gewieberd | voltooid, tegenwoordige tijd, derde persoon |
| hebt gewieberd | voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon |
| heeft gewieberd | voltooid, tegenwoordige tijd, tweede persoon |
| heeft gewieberd | voltooid, tegenwoordige tijd, derde persoon |
| te hebben gewieberd | actief, infinitief, voltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm |
| te wieberen | actief, infinitief, onvoltooid, tegenwoordige tijd, lange vorm |
| te zullen wieberen | actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, lange vorm |
| wieber | gebiedende wijs |
| wieberde | verleden tijd |
| wiebere | aanvoegende wijs |
| wieberend | onvoltooid, deelwoord |
| zal gewieberd hebben | voltooid, toekomende tijd, eerste persoon |
| zal gewieberd hebben | voltooid, toekomende tijd, tweede persoon |
| zal gewieberd hebben | voltooid, toekomende tijd, derde persoon |
| zal wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, eerste persoon |
| zal wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon |
| zal wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, derde persoon |
| zou gewieberd hebben | voltooid, voorwaardelijk, eerste persoon |
| zou gewieberd hebben | voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon |
| zou gewieberd hebben | voltooid, voorwaardelijk, derde persoon |
| zou wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, eerste persoon |
| zou wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon |
| zou wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, derde persoon |
| zouden gewieberd hebben | voltooid, voorwaardelijk, eerste persoon |
| zouden gewieberd hebben | voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon |
| zouden gewieberd hebben | voltooid, voorwaardelijk, derde persoon |
| zouden wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, eerste persoon |
| zouden wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, tweede persoon |
| zouden wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, meervoud, derde persoon |
| zoudt gewieberd hebben | voltooid, voorwaardelijk, tweede persoon |
| zoudt wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, voorwaardelijk, enkelvoud, tweede persoon |
| zullen gewieberd hebben | voltooid, toekomende tijd, eerste persoon |
| zullen gewieberd hebben | voltooid, toekomende tijd, tweede persoon |
| zullen gewieberd hebben | voltooid, toekomende tijd, derde persoon |
| zullen wieberen | actief, infinitief, onvoltooid, toekomende tijd, korte vorm |
| zullen wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, eerste persoon |
| zullen wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, tweede persoon |
| zullen wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, meervoud, derde persoon |
| zult gewieberd hebben | voltooid, toekomende tijd, tweede persoon |
| zult wieberen | aantonende wijs, onvoltooid, toekomende tijd, enkelvoud, tweede persoon |
Herkomst
In de betekenis van ‘weggaan’ voor het eerst aangetroffen in 1972
Woordfamilie van wieberen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gewieberd | voltooid deelwoord | wieberen |
| wieber | gebiedende wijs | wieberen |
| wieberde | verleden tijd | wieberen |
| wieberden | aantonende wijs, onvoltooid, verleden tijd, meervoud, 1e persoon | wieberen |
| wiebere | aanvoegende wijs | wieberen |
| wieberend | onvoltooid deelwoord | wieberen |
| wieberende | woordvorm | wieberen |
| wiebert | aantonende wijs, onvoltooid, tegenwoordige tijd, enkelvoud, 2e persoon | wieberen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wieberen zijn vastgelegd.
