wetgeving
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het geheel aan wetten die in een land gelden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wetgevingen | meervoud |
| wetgevinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| wetgevinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Samenstellende afleiding van wet en de stam van geven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van wetgeving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wetgevingen | meervoud | wetgeving |
| wetgevinkje | verkleinwoord | wetgeving |
| wetgevinkjes | verkleinwoord meervoud | wetgeving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wetgeving zijn vastgelegd.