wetgever
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wetgevende macht (in Nederland de combinatie van regering en beide kamers van de Staten-Generaal)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| wetgevers | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van wetgeven met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van wetgever
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| wetgevers | meervoud | wetgever |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van wetgever zijn vastgelegd.