weekend
zelfstandig naamwoord /ˈʋikɛnt/Betekenis
- periode van vrijdagavond tot en met zondagnacht
- weekeinde.
Hoe spreek je weekend uit?
/ˈwikɛnt/
Weekend bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| i | riet |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| weekenden | meervoud |
| weekendje | verkleinwoord, enkelvoud |
| weekendjes | verkleinwoord, meervoud |
| weekends | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘zaterdag en zondag’ voor het eerst aangetroffen in 1920
Woordfamilie van weekend
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| weekenden | meervoud | weekend |
| weekendje | verkleinwoord | weekend |
| weekendjes | verkleinwoord meervoud | weekend |
| weekends | meervoud | weekend |
| geweekend | woordvorm | weekenden |
| weekendde | woordvorm | weekenden |
| weekendden | woordvorm | weekenden |
| weekende | woordvorm | weekenden |
| weekendend | woordvorm | weekenden |
| weekendende | woordvorm | weekenden |
| weekendt | woordvorm | weekenden |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van weekend zijn vastgelegd.