waarnemer
zelfstandig naamwoord ˈwarnemərBetekenis
- iemand die iets waarneemt (werkwoord: waarnemen)
- een tijdelijke vervanger
- een persoon die aanwezig is bij een gebeurtenis om de gang van zake in de gaten te houden
Hoe spreek je waarnemer uit?
/ˈwarnemər/
Waarnemer bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| a | maan |
| r | rood |
| n | nek |
| e | veel |
| m | maan |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| waarnemers | meervoud |
| waarnemertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| waarnemertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van waarnemen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van waarnemer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| waarnemers | meervoud | waarnemer |
| waarnemertje | verkleinwoord | waarnemer |
| waarnemertjes | verkleinwoord meervoud | waarnemer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van waarnemer zijn vastgelegd.