vuurspuwer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- artiest die vuur uit zijn mond laat komen, vaak ook iemand die brandende toortsen kan doven in zijn mond
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vuurspuwers | meervoud |
| vuurspuwertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vuurspuwertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van vuur en spuwer
Woordfamilie van vuurspuwer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vuurspuwers | meervoud | vuurspuwer |
| vuurspuwertje | verkleinwoord | vuurspuwer |
| vuurspuwertjes | verkleinwoord meervoud | vuurspuwer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vuurspuwer zijn vastgelegd.