vuursteen
zelfstandig naamwoord ˈvyrstenBetekenis
- een harde steensoort uit silica opgebouwd die in de prehistorie verwerkt werd tot werktuigen
- een steen gebruikt om vonken voort te brengen
Hoe spreek je vuursteen uit?
/ˈvyrsten/
Vuursteen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| y | fuut |
| r | rood |
| s | sok |
| t | tak |
| e | veel |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- : een harde steensoort uit silica opgebouwd die in de prehistorie verwerkt werd tot werktuigen neuter
- : een steen gebruikt om vonken voort te brengen masculine
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vuursteentje | verkleinwoord, tweede persoon |
| vuursteentjes | verkleinwoord, enkelvoud |
| vuurstenen | enkelvoud |
Herkomst
samenstelling van vuur en steen
Woordfamilie van vuursteen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vuursteentje | verkleinwoord, 2e persoon | vuursteen |
| vuursteentjes | verkleinwoord | vuursteen |
| vuurstenen | enkelvoud | vuursteen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vuursteen zijn vastgelegd.