vuurvreter

iemand die ter vermaak van een publiek vlammen dooft met zijn mond

vuurvreter

zelfstandig naamwoord

Betekenis

iemand die ter vermaak van een publiek vlammen dooft met zijn mond

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
vuurvreters	meervoud
vuurvretertje	verkleinwoord, enkelvoud
vuurvretertjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

samenstelling van vuur en vreter

Woordfamilie van vuurvreter

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
vuurvreters	meervoud	vuurvreter
vuurvretertje	verkleinwoord	vuurvreter
vuurvretertjes	verkleinwoord meervoud	vuurvreter

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vuurvreter zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over vuurvreter

Wat is de betekenis van vuurvreter?

Vuurvreter is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: iemand die ter vermaak van een publiek vlammen dooft met zijn mond.

Wat is het meervoud van vuurvreter?

Van vuurvreter geldt: het meervoud is vuurvreters. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van vuurvreter?

De verkleinvorm van vuurvreter is vuurvretertje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is vuurvretertjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord vuurvreter is 26 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

V 4
U 4
U 4
R 2
V 4
R 2
E 1
T 2
E 1
R 2
26 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

vuurvreter levert met Wordfeud minimaal 22 en maximaal 90 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

V 4
U 2
U 2
R 2
V 4
R 2
E 1
T 2
E 1
R 2
22 zonder bonus
90 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (V) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

vuurvreter in het kort

vuurvreter staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van vuurvreter staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort vuurvreter bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.