vrede
zelfstandig naamwoord ˈvredəBetekenis
- het ontbreken van oorlog
- toestand van rust
- woede, kwaadheid, drift
Hoe spreek je vrede uit?
/ˈvredə/
Vrede bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| r | rood |
| e | veel |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- ontbreken van oorlog
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vredes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘toestand van rust’ voor het eerst aangetroffen in 815
Woordfamilie van vrede
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vredes | meervoud | vrede |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vrede zijn vastgelegd.
Afleidingen en samenstellingen
- vredebreuk
- vredegerecht
- vredelievend
- vrederechter
- vrederijk
- vredesactie
- vredesactivist
- vredesberaad
- vredesbeweging
- vredesdemonstratie
- vredeskans
- vredeskus
- vredesmacht
- vredesmissie
- vredesoperatie
- vredesoverleg
- vredespad
- vredespijp
- vredespolitiek
- vredesproces
- vredesrijk
- vredesteken
- vredestichter
- vredestichtster