vredebreuk
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verbreking van de vrede tussen staten onderling
- op een gewelddadige wijze ergens binnendringen en daar de rust verstoren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vredebreuken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van vrede zn en breuk zn
Woordfamilie van vredebreuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vredebreuken | meervoud | vredebreuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vredebreuk zijn vastgelegd.