volmacht
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wilsverklaring waarbij iemand de bevoegdheid aan een ander verleent om in zijn naam bepaalde rechtshandelingen te verrichten
- akte waarin een volmacht is vastgelegd; volmachtbrief
- (België; in het meervoud) bijzondere machten die door de volksvertegenwoordiging aan de regering worden toegekend om besluiten te nemen
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- bijzondere machten die door de volksvertegenwoordiging aan de regering worden toegekend om besluiten te nemen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| volmachten | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘lastgeving’ voor het eerst aangetroffen in 1372
Woordfamilie van volmacht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| volmachten | meervoud | volmacht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van volmacht zijn vastgelegd.