volmaaktheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een filosofisch concept, dat betekent dat een bepaald wezen een bepaalde eigenschap in de hoogste mate bezit, of dat een bepaald wezen alle eigenschappen bezit
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| volmaaktheden | meervoud |
Herkomst
afgeleid van volmaakt met het achtervoegsel -heid
Woordfamilie van volmaaktheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| volmaaktheden | meervoud | volmaaktheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van volmaaktheid zijn vastgelegd.