vlakte
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈvlɑktəBetekenis
- gebied met weinig of geen hoogteverschillen
Hoe spreek je vlakte uit?
/ˈvlɑktə/
Vlakte bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| l | land |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vlakten | meervoud |
| vlaktes | meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud verleden tijd van vlakken
Vervoeging van vlakte
vlaktehele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘vlak terrein’ voor het eerst aangetroffen in 1637
Woordfamilie van vlakte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vlaktes | meervoud | vlakte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vlakte zijn vastgelegd.