akte
zelfstandig naamwoord ˈɑktəBetekenis
- officieel document, vergunning
- onderdeel van een theatervoorstelling
Hoe spreek je akte uit?
/ˈɑktə/
Akte bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| k | kat |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- stuk waarin feiten, rechtshandelingen of afspraken zijn vastgelegd, dat is opgesteld om als bewijs te dienen Soms stelt de wet als eis dat dit door een daartoe bevoegd openbaar ambtenaar gebeurt, men spreekt dan van een authentieke akte.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| akten | meervoud |
| aktes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘ambtelijk stuk’ voor het eerst aangetroffen in 1346-49.
Woordfamilie van akte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| akten | meervoud | akte |
| aktes | meervoud | akte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van akte zijn vastgelegd.