Viking
zelfstandig naamwoord ˈvikɪŋBetekenis
- Scandinavische krijger, behorend tot de noordelijke tak van de Germanen
Hoe spreek je Viking uit?
/ˈvikɪŋ/
Viking bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| i | riet |
| k | kat |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Vikingen | meervoud |
| Vikings | meervoud |
| Vikinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| Vikinkjes | verkleinwoord, meervoud |
| viking |
Herkomst
van Oudnoords víkingr, geschreven met een hoofdletter volgens spellingregel 16.J
Woordfamilie van Viking
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| Vikingen | meervoud | Viking |
| Vikings | meervoud | Viking |
| Vikinkje | verkleinwoord | Viking |
| Vikinkjes | verkleinwoord meervoud | Viking |
| viking | masculine | Viking |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van Viking zijn vastgelegd.