verslaving
zelfstandig naamwoord vərˈslavɪŋBetekenis
- een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is
- mensen tot dienstbaarheid dwingen door hen het recht te onthouden over hun eigen leven te beslissen
Hoe spreek je verslaving uit?
/vərˈslavɪŋ/
Verslaving bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| s | sok |
| l | land |
| a | maan |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verslavingen | meervoud |
| verslavinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verslavinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van verslaven met het achtervoegsel -ing, in de verouderde betekenis "gedwongen dienstbaarheid zonder recht over het eigen leven te beslissen" voor het eerst aangetroffen in 1741
Woordfamilie van verslaving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verslavingen | meervoud | verslaving |
| verslavinkje | verkleinwoord | verslaving |
| verslavinkjes | verkleinwoord meervoud | verslaving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verslaving zijn vastgelegd.