veroordeling
zelfstandig naamwoord vərˈordelɪŋBetekenis
- een uitspraak van een rechter waarbij de beschuldigde iets verweten wordt
- de oproep om iemand een straf te geven
- afkeuring
Hoe spreek je veroordeling uit?
/vərˈordelɪŋ/
Veroordeling bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| o | boot |
| d | dak |
| e | veel |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| veroordelingen | meervoud |
| veroordelinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| veroordelinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van veroordelen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van veroordeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| veroordelingen | meervoud | veroordeling |
| veroordelinkje | verkleinwoord | veroordeling |
| veroordelinkjes | verkleinwoord meervoud | veroordeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van veroordeling zijn vastgelegd.