verjaging
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het met kracht of geweld iets of iemand wegsturen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verjagingen | meervoud |
| verjaginkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verjaginkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van verjagen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van verjaging
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verjagingen | meervoud | verjaging |
| verjaginkje | verkleinwoord | verjaging |
| verjaginkjes | verkleinwoord meervoud | verjaging |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verjaging zijn vastgelegd.