verblijfsvergunning
zelfstandig naamwoord vərˈblɛifsfərˌɣʏnɪŋBetekenis
- de toestemming voor iemand die geen staatsburger is om langere tijd in een land te mogen verblijven.
Hoe spreek je verblijfsvergunning uit?
/vərˈblɛifsfərˌxʏnɪŋ/
Verblijfsvergunning bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| b | bak |
| l | land |
| ɛi | trein |
| f | fiets |
| s | sok |
| x | acht |
| ʏ | put |
| n | nek |
| ɪ | pit |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verblijfsvergunningen | meervoud |
| verblijfsvergunninkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| verblijfsvergunninkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van verblijf en vergunning met het invoegsel -s-
Woordfamilie van verblijfsvergunning
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| verblijfsvergunningen | meervoud | verblijfsvergunning |
| verblijfsvergunninkje | verkleinwoord | verblijfsvergunning |
| verblijfsvergunninkjes | verkleinwoord meervoud | verblijfsvergunning |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van verblijfsvergunning zijn vastgelegd.