verachter
zelfstandig naamwoord, werkwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- iemand die geen respect voor iets of iemand anders heeft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| verachters | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verachteren
- gebiedende wijs van verachteren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van verachteren
Vervoeging van verachter
verachterhele werkwoord
Woordvorm
- onverbogen vorm van de vergrotende trap van veracht
Herkomst
naamwoord van handeling van verachten met het achtervoegsel -er