vaan
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een klein vaandel, meestal driehoekig van vorm
- ijzeren windwijzer
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| vaantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| vaantjes | verkleinwoord, meervoud |
| vanen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘vlag, banier’ voor het eerst aangetroffen in 1170
Woordfamilie van vaan
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| vaantje | verkleinwoord | vaan |
| vaantjes | verkleinwoord meervoud | vaan |
| vanen | meervoud | vaan |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van vaan zijn vastgelegd.