unicum
zelfstandig naamwoord ˈyniˌkʏmBetekenis
- een heel bijzondere gebeurtenis
- het enige exemplaar / enige keer dat iets gebeurt
Hoe spreek je unicum uit?
/ˈyniˌkʏm/
Unicum bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| y | fuut |
| n | nek |
| i | riet |
| k | kat |
| ʏ | put |
| m | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — neuter
- heel bijzondere gebeurtenis
- enige exemplaar / enige keer dat iets gebeurt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| unica | meervoud |
| unicums | meervoud |
Herkomst
van Latijn unicum, in de betekenis van ‘enig in zijn soort’ aangetroffen vanaf 1847
Woordfamilie van unicum
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| unica | meervoud | unicum |
| unicums | meervoud | unicum |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van unicum zijn vastgelegd.