uitreding
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het uitrusten van een schip voor een vaartocht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitredingen | meervoud |
| uitredinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| uitredinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van uitreden met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van uitreding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitredingen | meervoud | uitreding |
| uitredinkje | verkleinwoord | uitreding |
| uitredinkjes | verkleinwoord meervoud | uitreding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitreding zijn vastgelegd.