toom

Betekenis

1. riem of koord waarmee men een rij- of trekdier bestuurt, zowel gebruikt voor elke riem afzonderlijk, als voor beide samen. Een synoniem voor toom is teugel
2. (van een vlieger) touw of touwtjes waarmee de helling van een op te laten vlieger bepaald wordt, waarvan het stijgen afhangt
3. vlucht, koppel (m.n. van wilde eenden)
4. bijeenbehorende troep hoenders of eenden
5. broedsel
6. worp, nest
7. (gewestelijk) visrijke plek, plek waarheen de vis trekt
8. stel riemen om de borst van een kind, met een leidsel, waaraan men een klein kind laat lopen

zelfstandig naamwoord — masculine

1. riem of koord waarmee men een rij- of trekdier bestuurt, zowel gebruikt voor elke riem afzonderlijk, als voor beide samen.
2. touw of touwtjes waarmee de helling van een op te laten vlieger bepaald wordt, waarvan het stijgen afhangt
3. visrijke plek, plek waarheen de vis trekt

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Woordvorm

• eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van tomen
• gebiedende wijs van tomen
• tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van tomen

Vervoeging van toom

toomhele werkwoord

Herkomst

In de betekenis van ‘stuurriem van rijdier’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 901.

Woordfamilie van toom

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toom zijn vastgelegd.