tonica
zelfstandig naamwoord ˈtonikaBetekenis
- de grondtoon van een toonaard, toonsoort, toonladder
- het centrale akkoord (drieklank) van grondtoon, derde toon en vijfde toon van een toonladder
Hoe spreek je tonica uit?
/ˈtonika/
Tonica bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| o | boot |
| n | nek |
| i | riet |
| k | kat |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tonica's | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘grondtoon van een toonsoort’ voor het eerst aangetroffen in 1809
Woordfamilie van tonica
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tonica's | meervoud | tonica |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tonica zijn vastgelegd.