tonaliteit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het geheel van de melodische en harmonische betrekkingen tussen de tonen van een muziekstuk en een hoofdklank
- het geheel van de kleurverhoudingen en contrast in een schilderstuk of grafisch werk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tonaliteiten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘toongehalte’ voor het eerst aangetroffen in 1890
Woordfamilie van tonaliteit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tonaliteiten | meervoud | tonaliteit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tonaliteit zijn vastgelegd.