tijdrijder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- wielrenner die heel goed een tijdrit kan rijden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tijdrijders | meervoud |
| tijdrijdertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tijdrijdertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van tijdrijden met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van tijdrijder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tijdrijders | meervoud | tijdrijder |
| tijdrijdertje | verkleinwoord | tijdrijder |
| tijdrijdertjes | verkleinwoord meervoud | tijdrijder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tijdrijder zijn vastgelegd.