tandwiel
zelfstandig naamwoord /'tɑntʋil/Betekenis
- een wiel met een gekartelde rand bedoeld om in te grijpen in die van een ander ter overdracht van aandrijfkracht
Hoe spreek je tandwiel uit?
/ˈtɑntwil/
Tandwiel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| w | quiz |
| i | riet |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tandwielen | meervoud |
| tandwieltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tandwieltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van tand en wiel
Woordfamilie van tandwiel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tandwielen | meervoud | tandwiel |
| tandwieltje | verkleinwoord | tandwiel |
| tandwieltjes | verkleinwoord meervoud | tandwiel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tandwiel zijn vastgelegd.