tandarts
zelfstandig naamwoord ˈtɑndɑrtsBetekenis
- een medisch specialist met universitair diploma op het gebied van de tandheelkunde
Hoe spreek je tandarts uit?
/ˈtɑndɑrts/
Tandarts bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| d | dak |
| r | rood |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- medisch specialist met universitair diploma op het gebied van de tandheelkunde
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tandartsen | meervoud |
| tandartsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tandartsjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van tand zn en arts zn
Woordfamilie van tandarts
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tandartsen | meervoud | tandarts |
| tandartsje | verkleinwoord | tandarts |
| tandartsjes | verkleinwoord meervoud | tandarts |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tandarts zijn vastgelegd.