strijdmacht
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een militaire organisatie die de taak heeft een conflict met wapengeweld op te lossen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| strijdmachten | meervoud |
| strijdmachtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| strijdmachtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van strijd ww en macht
Woordfamilie van strijdmacht
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| strijdmachten | meervoud | strijdmacht |
| strijdmachtje | verkleinwoord | strijdmacht |
| strijdmachtjes | verkleinwoord meervoud | strijdmacht |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van strijdmacht zijn vastgelegd.