strijdmakker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand waarmee je samen vecht tegen een gemeenschappelijke vijand
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| strijdmakkers | meervoud |
Herkomst
samenstelling van strijd zn en makker zn
Woordfamilie van strijdmakker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| strijdmakkers | meervoud | strijdmakker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van strijdmakker zijn vastgelegd.