stinker
zelfstandig naamwoord ˈstɪŋkərBetekenis
- persoon die stinkt
- gemeen persoon
Hoe spreek je stinker uit?
/ˈstɪŋkər/
Stinker bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stinkers | meervoud |
| stinkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stinkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van stinken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van stinker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stinkers | meervoud | stinker |
| stinkertje | verkleinwoord | stinker |
| stinkertjes | verkleinwoord meervoud | stinker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stinker zijn vastgelegd.