speurder
zelfstandig naamwoord ˈspørdərBetekenis
- iemand die speurt (zich met opsporing bezighoudt), een speurneus
Hoe spreek je speurder uit?
/ˈspørdər/
Speurder bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| ø | deur |
| r | rood |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| speurders | meervoud |
| speurdertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| speurdertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van speuren met het achtervoegsel -der
Woordfamilie van speurder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| speurders | meervoud | speurder |
| speurdertje | verkleinwoord | speurder |
| speurdertjes | verkleinwoord meervoud | speurder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van speurder zijn vastgelegd.