snavel
zelfstandig naamwoord /ˈsnavəɫ/Betekenis
- een bek van een vogel
- de mond
- Australisch gekscherend stelen, inpikken
Hoe spreek je snavel uit?
/ˈsnavəl/
Snavel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| n | nek |
| a | maan |
| v | vis |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- bek van een vogel of schildpad
- mond v.e. mens
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| snavels | meervoud |
| snaveltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| snaveltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands snavel "snuit", in de betekenis van ‘vogelbek’ voor het eerst aangetroffen in 1287
Woordfamilie van snavel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| snavels | meervoud | snavel |
| snaveltje | verkleinwoord | snavel |
| snaveltjes | verkleinwoord meervoud | snavel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van snavel zijn vastgelegd.