smijter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die met iets gooit
- ruziemaker, vechtersbaas
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| smijters | meervoud |
| smijtertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| smijtertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van smijten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van smijter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| smijters | meervoud | smijter |
| smijtertje | verkleinwoord | smijter |
| smijtertjes | verkleinwoord meervoud | smijter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van smijter zijn vastgelegd.