smarting
zelfstandig naamwoord ˈsmɑrtɪŋBetekenis
- een op een stag of want aangebrachte omwikkeling van oud touwmateriaal, om de slijtage te verminderen die optreedt door het steeds langs elkaar schuren van zeilen of touwen
Hoe spreek je smarting uit?
/ˈsmɑrtɪŋ/
Smarting bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| m | maan |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| t | tak |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| smartingen | meervoud |
| smartings | meervoud |
| smartinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| smartinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordfamilie van smarting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| smartingen | meervoud | smarting |
| smartings | meervoud | smarting |
| smartinkje | verkleinwoord | smarting |
| smartinkjes | verkleinwoord meervoud | smarting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van smarting zijn vastgelegd.