rustuur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- periode die men gebruikt om uit te rusten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rusturen | meervoud |
| rustuurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rustuurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van rusten ww en uur zn
Woordfamilie van rustuur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rusturen | meervoud | rustuur |
| rustuurtje | verkleinwoord | rustuur |
| rustuurtjes | verkleinwoord meervoud | rustuur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rustuur zijn vastgelegd.