rusttijd
zelfstandig naamwoord ˈrʏstɛitBetekenis
- de tijd dat men kan rusten en ook bedoeld is om te rusten
Hoe spreek je rusttijd uit?
/ˈrʏstɛit/
Rusttijd bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ʏ | put |
| s | sok |
| t | tak |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rusttijden | meervoud |
Herkomst
samenstelling van rust en tijd
Woordfamilie van rusttijd
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rusttijden | meervoud | rusttijd |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rusttijd zijn vastgelegd.