rondrit
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plezierreisje waarbij de finish op dezelfde plaats is als de start
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rondritje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rondritjes | verkleinwoord, meervoud |
| rondritten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van rond en rit
Woordfamilie van rondrit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rondritje | verkleinwoord | rondrit |
| rondritjes | verkleinwoord meervoud | rondrit |
| rondritten | meervoud | rondrit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rondrit zijn vastgelegd.