resonantie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- weergalm, weerklank
- trilling op de eigenfrequentie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| resonanties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘het meetrillen’ voor het eerst aangetroffen in 1502
Woordfamilie van resonantie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| resonanties | meervoud | resonantie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van resonantie zijn vastgelegd.