resonantiekring
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een (hoogfrequent) schakeling die zo is ontworpen dat de “wisselstroomweerstand” van capaciteit en de zelfinductie van de erin opgenomen componenten elkaar bij een welbepaalde frequentie teniet doen. De stroomkring is dan in resonantie en, afhankelijk van het type schakeling, is de stroom of de spanning maximaal.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| resonantiekringen | meervoud |
| resonantiekringetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| resonantiekringetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van resonantie en kring
Woordfamilie van resonantiekring
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| resonantiekringen | meervoud | resonantiekring |
| resonantiekringetje | verkleinwoord | resonantiekring |
| resonantiekringetjes | verkleinwoord meervoud | resonantiekring |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van resonantiekring zijn vastgelegd.