referentie
zelfstandig naamwoord refəˈrɛn(t)siBetekenis
- verwijzing, aanwijzing om elders te zoeken
- personen of andere bronnen die inlichtingen over iemand kunnen geven, bijv. bij een sollicitatie
- buitentekstuele verwijzing, bijv. in de vorm van een voetnoot
Hoe spreek je referentie uit?
/refəˈrɛntsi/
Referentie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| e | veel |
| f | fiets |
| ə | de |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| s | sok |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| referenties | meervoud |
| referentietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| referentietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van referent met het achtervoegsel -ie
Woordfamilie van referentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| referenties | meervoud | referentie |
| referentietje | verkleinwoord | referentie |
| referentietjes | verkleinwoord meervoud | referentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van referentie zijn vastgelegd.