retentie
zelfstandig naamwoord reˈtɛn(t)siBetekenis
- ophouding, het vertraagd afgeven of vasthouden van iets
- ophouding, vasthouding
- ophouding of terughouding van stoffen die normaal door het lichaam verplaatst of afgescheiden worden
- tijdelijke opslag van overtollig oppervlaktewater, (retentiebekken, retentiegebied)
Hoe spreek je retentie uit?
/reˈtɛntsi/
Retentie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| e | veel |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| s | sok |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| retenties | meervoud |
Herkomst
via Frans rétention zn van Latijn retentio zn , in de betekenis van ‘ophouding’ aangetroffen vanaf 1568
Woordfamilie van retentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| retenties | meervoud | retentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van retentie zijn vastgelegd.