pup
zelfstandig naamwoord pʏpBetekenis
- jonge hond
- (bij uitbreiding) jong van bepaalde dieren, met name de zeehond, muis, rat en otter
- puppy
Hoe spreek je pup uit?
/pʏp/
Pup bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ʏ | put |
Klinkt hetzelfde als pub.
zelfstandig naamwoord — masculine
- jong van bepaalde dieren, met name de zeehond, muis, rat en otter
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pupje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pupjes | verkleinwoord, meervoud |
| pups | meervoud |
Herkomst
van Engels pup, in de betekenis van ‘jonge hond’ aangetroffen vanaf 1940
Woordfamilie van pup
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pupje | verkleinwoord | pup |
| pupjes | verkleinwoord meervoud | pup |
| pups | meervoud | pup |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pup zijn vastgelegd.