provocateur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die provoceert (anderen tracht te verleiden tot iets)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| provocateurs | meervoud |
| provocateurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| provocateurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van provoceren met het achtervoegsel -ateur
Woordfamilie van provocateur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| provocateurs | meervoud | provocateur |
| provocateurtje | verkleinwoord | provocateur |
| provocateurtjes | verkleinwoord meervoud | provocateur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van provocateur zijn vastgelegd.